Betekenis van het Eigentijds Festival

In 2013 heeft de organisatie van het Eigentijds Festival heel nadrukkelijk bij de betekenis van het fenomeen Eigentijds Festival stilgestaan. Zij hebben ruimte genomen voor een moment van bezinning. Dit heeft geleid tot het feit dat het festival in 2014 niet heeft plaatsgevonden.

Het 20ste festival (in 2013) is een overgangsfestival geweest. Een festival waar het accent, net als de jaren ervoor, nog voor een groot deel heeft gelegen op werk- en zienswijzen die gericht zijn op de persoonlijke (geestelijk/sociale) ontwikkeling, zoals dat kenmerkend is geweest voor de eerste 20 jaar.

Maar de wereld verandert in rap tempo. Iedereen die om zich heen kijkt, kranten leest, tv kijkt, raakt vertrouwd met termen als crisissen, in welke vorm dan ook. Iedereen beseft dat het anders gaat worden omdat het begrip crisis ook een kans betekent. Maar hoe ziet die toekomst eruit? Die toekomst zal de mensheid zelf vorm moeten geven en aan die ontwikkeling willen wij ons steentje bijdragen, samen met zoveel andere initiatieven. Zoals we 22 jaar geleden ook begonnen zijn (zie reden 1 hieronder).

De inhoud van dit festival (2015 en 2016 editie) is het Eigentijds Festival van de toekomst welke meer en meer afgestemd is op werkvormen en zienswijzen die ook aandacht vragen voor de wereld om ons heen. Noodgedwongen zal de mensheid haar gedrag dienen te wijzigen wil er een leefbare toekomst mogelijk zijn. Aandacht voor de persoonlijke ontwikkeling alleen is niet voldoende meer om een menswaardig bestaan op te bouwen in al haar facetten.

Vijf belangrijke redenen

Vijf belangrijke redenen waardoor dit Eigentijds Festival de afgelopen 20 jaar van belang is geweest:

Een

Was het festival 22 jaar geleden een novum in een wereld die nog nauwelijks stil stond bij begrippen als spiritualiteit, natuurbeleving e.d., nu terugblikkend lijkt dit thema meer en meer ingebed en geaccepteerd in onze samenleving.  We durven dan ook te stellen dat het festival, samen met zoveel andere initiatieven een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan de emancipatie en democratisering van ieders persoonlijke recht op beleving en zingeving van  – om het heel neutraal te zeggen – de geestelijke kracht.

Twee

Behalve haar invloed op bovengenoemde algemeen maatschappelijke ontwikkelingen is het Eigentijds Festival de laatste 22 jaar ook een belangrijke oefen- en experimenteerplaats geweest voor duizenden workshopleiders/docenten en hun assistenten. Velen ervan zijn er door geïnspireerd geraakt. Zij hebben hun eigen werkwijze kunnen uitdiepen maar zijn ook de uitdaging aangegaan om samen te werken.

Drie

Het blijkt dat dit festival de bakermat is van heel veel kleinere en grotere initiatieven die de afgelopen jaren zijn ontstaan, al of niet met de naam ‘spiritueel festival’. Het Eigentijds Festival is voor hen een belangrijke inspiratiebron geweest om op eigen wijze vorm te geven aan dromen en ideeën. De uitdrukking ‘duizend bloemen bloeien’ is op die ontwikkeling van toepassing.

Vier

Wanneer we het aantal deelnemers en medewerkers van de laatste 19 festivals optellen dan blijkt dat meer dan 40.000 mensen enorm veel plezier hebben beleefd aan deze dagen op het prachtige terrein van ‘de Paasheuvel’ op de Veluwe. Of, zoals een bezoekster het zei: “vier dagen feest met zielsverwanten.” Het Eigentijds Festival is een begrip geworden.

Vijf

De visie achter dit festival heeft in deze 22 jaar ook laten zien dat het heel goed mogelijk is voor langere tijd – dus niet eenmalig – ook materieel/financieel het hoofd boven water te houden. Al die jaren hebben de medewerkende workshopleid(st)ers pro-deo of door zelfs kosten te maken, de uitvoering van deze festivals mogelijk gemaakt. Administratieve medewerkers op het secretariaat ontvingen een minimale uurvergoeding. Dit appèl op gezamenlijkheid of co-creatie zoals dat tegenwoordig heet, was en is alleen maar mogelijk omdat de netto opbrengsten (winst heet dat) van het festival niet in privé handen terecht zijn gekomen maar beschikbaar gesteld werden voor de ontwikkeling van de werk/woongemeenschap ECOlonie in Frankrijk en het laatste jaar ook voor 'Greenschool Amasiko' in Oeganda.

Een deelneemster zei het jaren geleden zo: "Het festival is eigenlijk een oefenplek waarop we kijken hoe we op een manier kunnen leven die ons beter lijkt dan ons de laatste vijftig jaar is geleerd. De pow wow gedachte van de organisatie is daarbij heel belangrijk: het festival bestaat immers uit brengen, bieden en delen en wordt daardoor altijd een feest van overvloed."