Sfeerbeelden in tekst

[2020] Eigentijds Festival 2020; wat was het bijzonder dat we uiteindelijk half augustus dit uitgestelde festival alsnog doorgang konden laten vinden in deze ‘Covid’-zomer. Tijdens de openingsceremonie werd benadrukt dat we echt zorg moeten dragen voor alle krachten die ons aardse leven mogelijk maken. Symbolisch werden we vervolgens op de Zilverweide vrolijk begroet door een kleine Tara, die tijdens het voorafgaande Kinderfestival was geboren. Spruit van Vrouw Holle die welwillend toe keek hoe we onze eerste ‘kristallijne’ voetstappen op dit 26ste Festival hadden gezet. Met een mooie groep gelijkgestemden en een rijke schakering aan activiteiten en vooral kleurrijke ontmoetingen hebben we ons weer gelaafd aan inspiratie, vernieuwing en bezinning op bewustwording van en voor ons dagelijks leven. Van verstilling naar klank, muziek en aanraking (op afstand….) naar expressie en creatie, ieder heeft op zijn of haar eigen wijze deze eigentijdse samenkomst weer mee vorm gegeven. En we eindigden heel passend met de oproep om zorg te dragen voor het water. Waartoe we allen een flesje water uit de bronnen van Forge Neuve, ingestraald met alle good vibes van deze prachtige wereld op ECOlonie, mee naar huis konden nemen.

[2019] Het Eigentijds Festival 2019 is achter de rug. We hebben een geweldig 25 jarig jubileumfestival gehad in Vierhouten. Na 4 jaar op de terreinen van Ecolonie was dit ook weer een prachtig samenzijn met zoveel gelijkgezinde mensen. Ondanks het winderige weer op de zaterdag met enkele stevige buien was het in het algemeen heel goed festivalweer. De reacties van deelnemers, workshopleiders en vrijwilligers zijn zeer positief. De foto’s spreken wat dat betreft boekdelen. Openings- en sluitingsceremonie hadden weer hun bijzonder Eigentijdse karakter, met daarin als hoogtepunt Vrouw Holle. Het lijkt er op dat dit Eigentijdse Festival energetisch (of noem je het sfeer) toch een onnavolgbaar mystiek karakter heeft. Een van de workshopleiders die ook actief is op andere festivals verwoordde het zo: ‘die festivals proberen jullie vanaf het eerste uur te kopiëren, ze doen hun best, de meesten zijn serieus, maar op één of andere manier, ontstaat er hier een energie, waarvan het hen niet lukt die ook maar te evenaren.” Dat zal dan dat bijzondere mystieke fenomeen zijn, (het morfogenetische veld) waar we het over hebben als we net als dit jaar en vele jaren daarvoor, wijzen naar de weersverschijnselen. Zowel bij de openingsceremonie als bij de sluiting, waren de weersverwachtingen zodanig dat deze ons noopten met een alternatief scenario te komen. Toen het moment suprême was aangebroken bleek dit uiteindelijk tegen alle verwachtingen in op het laatste moment niet nodig. De oudgedienden herinneren zich waarschijnlijk meer van deze voorbeelden. Hoewel we dat al op het festival hebben gedaan willen we tenslotte in deze nieuwsbrief nogmaals iedereen bedanken voor zijn of haar bijdrage aan dit festival. 
Het coördinatieteam van het EF

Drie ingezonden verhalen geven een indruk van de sfeer van het festival: 

Dromen met Ogen Open, door Maaike van Poelje

Ik zie meteen dat het geen festivalgangers zijn, door Jolande van Bokhorst

Het jaagsysteem, door Jolande van Bokhorst

[2018] Wil je de woorden gesproken door Henkjan de Blaauw tijdens de openings- en sluitingceremonie teruglezen? Klik hier